ADHD en autisme 

Ik weet nog goed hoe het voelde toen ik mijn diagnoses kreeg. Alsof er plots een puzzelstuk op zijn plaats viel.

Niet omdat alles ineens opgelost was maar omdat ik eindelijk begreep waarom bepaalde dingen in mijn leven zo moeilijk leken.

Ik kreeg een verklaring en een naam voor mijn uitdagingen.

Een diagnose kan ontzettend veel betekenen. Maar tegelijk kan het enorm teleurstellen als je verwacht dat het dé sleutel is die alles oplost.

Voor mij bracht een diagnose veel waardevolle inzichten, maar ook een aantal harde realisaties.

Wat mijn diagnoses wél mij brachten

1. De opluchting dat ik niet “gek” was

Jarenlang had ik het gevoel dat er iets mis was met mij.

Waarom lukte het anderen wel om structuur te houden, de was te doen en te koken na een lange werkdag of één voor één to-do’s afvinken?

Mijn diagnose gaf me een verklaring voor uitdagingen waar ik al zo lang tegen botste.

2. Een nieuwe start

Mijn diagnose voelde niet als een label, maar eerder als een beginpunt.

Plots kon ik mezelf beter leren kennen. Niet vanuit oordeel, maar vanuit nieuwsgierigheid.

Hoe werkt mijn brein?

Waar bots ik op?

Waar liggen net mijn sterktes?

Het werd het startpunt van een heel nieuw leerproces.

3. Toegang tot gerichte hulp

Met een diagnose gaan er ook deuren open. Je kan terecht bij gerichte therapie, coaching of begeleiding die afgestemd is op hoe jouw brein werkt. Voor sommigen kan ook medicatie een hulpmiddel zijn.

Het belangrijkste: je hoeft het niet meer alleen uit te zoeken en er is veel meer richting om de juiste ondersteuning te gaan zoeken en vinden.

4. Meer kans op begrip van anderen

Een diagnose kan helpen om aan je omgeving uit te leggen wat er speelt.

In relaties, op het werk en in vriendschappen.

Soms zorgt een officiële diagnose voor meer begrip en ruimte.

5. Meer zelfbewustzijn

Dit was misschien wel het grootste cadeau.

Ik begon mijn patronen beter te zien.

Wanneer mijn energie piekt of mijn brein overprikkeld raakt, bijvoorbeeld.

Dat bewustzijn veranderde veel.

Maar er zijn ook dingen die een diagnose níét oplost waar je jou bewust van moet zijn.

Wat een diagnose mij niet bracht

1. Geen genezing of quick fix

Een diagnose verandert je brein niet en lost ook niets automatisch op.

Het maakt dingen begrijpelijker, maar niet automatisch makkelijker. Je blijft nog steeds leren, proberen, vallen en opstaan.

2. Niet de ultieme oplossing

Een diagnose is geen eindpunt, het is het begin van een levenslang traject.

Een traject van ontdekken, aanpassen, bijsturen en ontwikkelen.

3. Geen excuus voor mijn uitdagingen

Mijn diagnose verklaart bepaalde dingen, maar ze ontslaat me niet van verantwoordelijkheid.

Ik blijf verantwoordelijk voor hoe ik met mijn uitdagingen omga, welke reacties ik geef en hoe ik de mensen rond mij behandel.

4. Geen garantie op begrip

Sommige mensen begrijpen het meteen wanneer je verklaringen geeft aan de hand van je diagnose.

Andere mensen zullen het nooit volledig begrijpen. Dat kan soms confronterend en eenzaam zijn.

5. Geen einde aan onzekerheid

Een diagnose geeft antwoorden, maar niet op alles.

Er blijven momenten waarop je twijfelt. Of je jezelf afvraagt waarom iets weer zo moeilijk voelt.

Wat vandaag werkt, werkt mogelijk binnen een aantal maanden niet meer.

De echte verandering kwam daarna

Wat mijn leven écht veranderde, was wat ik daarna begon te doen met die kennis.

Leren hoe mijn brein werkt.

Nieuwe gewoontes bouwen.

Tools vinden die écht bij mij passen.

En stoppen met mezelf constant te vergelijken met mensen die anders functioneren.

Dat proces heeft tijd gekost en zal me altijd tijd kosten.

Het gaat over veel experimenteren en vooral begeleiding zoeken die begrijpt hoe mijn brein werkt.

Vandaag help ik jou daar ook mee.

Niet door een quick fix te beloven, want zoals aangegeven, bestaat die niet.

Wel door richting te zoeken op basis van jouw vragen en noden en daarna samen te kijken naar wat voor jouw brein wél werkt.

Een diagnose betekent voor iedereen iets anders

Het is ook belangrijk om te beseffen dat een diagnose niet voor iedereen hetzelfde betekent.

Voor sommige mensen voelt het als een enorme opluchting. Als een frisse adem waar er eindelijk een naam is voor iets waar ze al jaren mee worstelen.

Voor anderen kan het net confronterend zijn.

Een label maakt dan plots heel zichtbaar waar ze moeite mee hebben.

En voor nog anderen verandert er op het eerste moment misschien niet zoveel.

Het is gewoon informatie die langzaam zijn plaats moet vinden.

Er is dus geen “juiste” manier om een diagnose te ervaren.

Sommige mensen voelen meteen rust, andere mensen hebben tijd nodig om alles te laten bezinken.

En elke manier is hélemaal oké.

Benieuwd hoe ik jou kan ondersteunen?

Bekijk hieronder het volledige aanbod in neurodivergentie.

Veel liefs,
Shannon 💜